Teamgeest doet wonderen

Een fijn stukje om te lezen

Geschreven door Martien de Gier

 

 

TEAMGEEST DOET WONDEREN…………………………………
Toen bij Club’70 besloten werd een driebandenteam op te tuigen, ging men niet over één
nacht ijs. Uit eigen gelederen liepen er twee goede bandspelers rond: René Verkaik en
Remco Kroder. Door de contacten met Peter de Wit (leider Groene Laken op de woensdag
clubavond) bleek dat hij best geïnteresseerd was in een nieuwe uitdaging naast zijn
capriolen op de matchtafel (dat was drie)! Walter Beekman trad ook toe, zij het voor de
uitwedstrijden. Thuis, op woensdag, speelt hij met een vaste maat op de matchtafel en die
traditie werd niet verbroken. Enthousiast als hij is blijkens zijn sponsorschap van Club’70
en dus ook nu in dit competitieteam volgden zo af en toe een paar lesjes. Broodnodig
natuurlijk als je volkomen ervaringloos de competitie instapt en dan nog met driebanden
ook!
Met de Wit, Verkaik en Kroder was de basis gelegd. Zij draaien al jaren mee, kennen het
klappen van de zweep EN –heel belangrijk- zijn nog steeds bereid te leren. Naast prima
materiaal volgden lessen bij Raymond Burgman en werd er getraind. Ook Beekman nam
daaraan zoveel mogelijk deel en zo ontstond een hecht team dat in meerdere opzichten
prima harmonieert. Vlak het niet uit, het is donders belangrijk dat er naast biljarten
gezamenlijke interesses zijn EN dat de inzet, spelopvatting en “biljarthumor” (meestal wat
cynisch) door een ieder juist opgevat wordt.
Nou, ik kan u zeggen dat dit team zeer hecht is. Op ALLE vlakken!!
Afijn, de competitie heb ik uit en thuis meerdere malen bezocht.In de bereikte play-off
moest Bolwerk eraan geloven en dus naar de kwalificatie in Hoorn (Horna). Mijn ervaring is
dat het materiaal daar erg verschillend kan uitpakken. Vaak redelijk tot goed, soms ronduit
beroerd hetgeen je niet verwacht van de grootste biljartvereniging van Nederland. Nu, voor
driebanden sloeg het erg kort en soms ronduit raar af, konden de lakens schoner om over
de ballen maar te zwijgen. Maar goed, dat geldt voor iedereen al is prettig spelen op dat
moment ver weg. De poule werd gewonnen met vooral Kroder en de Wit in een excellente
rol. René herstelde zich prima en Walter knokte zich ook naar 1x winst. De teamindeling,
vooraf door Remco gemaakt, klopte. Via Biljartpoint kun je een beetje bepalen tegen wie je
uitkomt om daarop de tactiek te bepalen. Poulewinnaar dus en door naar de halve
eindstrijd. Via app-contact (ik kon niet mee die dag) bleek dat de mannen weer goed
meededen. Remco even iets minder, maar René, Walter en Peter compenseerden dit met
sterke optredens. En GAAN, altijd blijven GAAN voor ieder punt. Dat zou nog belangrijk
worden…….
Poulewinnaar dus en op zondag 5 mei de finale met daarin o.a. het team van Tom
Beemsterboer, veruit de beste driebander op klein die ik ooit gezien heb. Hij moet er ook
70!!!! Ga er maar aan staan. Lezers, het werd die zondag een thriller van de eerste orde.
Walter zakte vreselijk door het ijs met slechts 12 van zijn 25 crb’s. René verloor op 1 luizig
puntje en Peter ging op 3 crb’s onderuit tegen Beemsterboer. Geen lekkere start maar nog
niets verloren. Remco sloeg terug, René klopte in een hoogstaande partij Rob Levering
met een viertje als slot en Peter herstelde zich door ruim boven de één gemiddeld af te
tikken. Tsja, en toen Remco remiseerde tegen Theo Hoogland (ja, de broer van Cor) kwam
alles neer op de debuterende Walter Beekman. Hij MOEST winnen, maakte er op het “1 en
nog 3” twee om vervolgens via een totale miskleun een klos te veroorzaken die zijn weerga
niet kent en nog steeds in Hoorn nadondert: erop, uit en Club70 kampioen op
percentage en door naar het NK op 22 juni!

Alles kwam bij elkaar die zondag in Hoorn. En dat NK? Een titel is- met dezelfde inzet,
mentaliteit en humor- zeker niet denkbeeldig. Ik ga mee. U ook?
Martien de Gier.